Mind + Soul Personal

Leven en levenslust

Er is behoorlijk wat tijd overheen gegaan sinds ik besloot dat ik dit artikel wilde schrijven. Ik wist namelijk niet goed hoe. Vandaag ben ik maar gewoon gaan typen want één ding is zeker: dit onderwerp is té belangrijk om niet besproken te worden. Ondanks dat er de laatste tijd meer aandacht aan wordt besteedt in de media, blijft het een taboe: Depressie. Vandaag deel ik een persoonlijk verhaal voor ieder die er wellicht iets aan heeft..

2015/2016

Al een enorme tijd had ik sombere gedachten en gevoelens. In bepaalde perioden was dit vrij heftig maar er waren ook dagen of zelfs weken dat ik me oké voelde. Toen het voorjaar van 2016 er aan kwam had ik dan ook goede hoop dat met wat zon, vitamine d en een nieuwe baan ik wel snel weer “de oude” zou zijn. Niet dus. In mei van dat jaar besefte ik dat ik een stap moest nemen. Ik maakte een afspraak met de huisarts (na 10 schoppen van m’n ouders onder m’n kont). Moeder mee natuurlijk, dit vond ik best eng namelijk.

POH GGZ

Goed, na die afspraak kwam ik in contact met de praktijkondersteuner van mijn huisarts. De praktijkondersteuner (POH GGZ) is er om jou te behandelen als je last hebt van psychische problemen, of om samen met jou te zoeken naar een andere hulpverlener. Een aantal maanden had ik één keer in de week een gesprek met mijn ondersteuner. Hier kon ik mijn verhaal kwijt en ik kreeg tips om beter met bepaalde situaties in mijn dagelijks leven om te gaan. Mijn hoofd was namelijk één grote chaos op dat moment en ik vergat werkelijk álles. Het was fijn om m’n ei kwijt te kunnen maar dit werkte niet helemaal voor mij. De ondersteuner stelde me voor mij voor een groepscursus aan te melden, “Mentaal Fit”. We besloten dat het niet nodig was om twee trajecten tegelijkertijd te volgen dus hielden hierbij de gesprekken even op.

31 December 2016

Deze dag ben ik naar mijn werk geweest en lukte me het maar slecht mijn knop om te zetten. Inmiddels was het al meer dan een maand geleden dat ik voor de cursus was aangemeld en ik had hier niets meer van gehoord. Helaas is depressie ook een flinke bitch als het gaat om voor jezelf opkomen, ik had er namelijk niets meer aan gedaan en ging ervan uit dat mijn praktijkondersteuner me juist had aangemeld en ik vanzelf wel wat zou horen. Dom.
Nadat ik de dag dus had gewerkt ben ik naar huis gefietst en eenmaal thuis barste ik in tranen uit. Die avond stond er een feestje gepland maar in mijn hoofd was het allesbehalve feest. Ik wist het niet meer. Na 2 uur storm in mijn hoofd en een hoop tranen belde ik mijn ouders op. M’n vader is me komen halen en de hele weg naar huis rolden de tranen over mijn wangen. Hoe had ik het zo ver laten komen?

Januari 2017, medicatie

Na die dag ben ik weer zo snel als het kon met mijn moeder naar de huisarts geweest. Er was wat fout gegaan bij mijn aanmelding en ik kon pas eind maart terecht bij een nieuwe cursusgroep. Op dat moment was het zo’n chaos in mijn hoofd dat ik niet meer normaal kon functioneren, ook op mijn werk vergat ik veel. Met de wekelijkse gesprekken schoot ik maar weinig op. Mijn enige hoop op dat moment was medicatie, antidepressiva. Dat is iets wat ik eigenlijk niet wilde maar wel op dat moment mijn enige kans op een beetje stabiliteit. Na een maandje voelde ik me al rustiger, het continue gevoel van nervositeit wat ik had was weg. Dit hielp me al om een beetje structuur te vinden.

Eind maart 2017, Mentaal Fit

Deze maand kon ik eindelijk aan de cursus Mentaal Fit beginnen. In deze groepscursus leer je bijvoorbeeld om te gaan met piekeren of voor jezelf op te komen en eigen grenzen te stellen. Ook ga je aan de slag met meditatie oefeningen. De groep waar ik in zat was samengesteld uit 8 personen. Mannen, vrouwen, jong (18+), oud. Vantevoren was ik vrij nerveus om over mezelf te praten in een groep (onbekende) mensen, achteraf heb ik dit als zeer positief ervaren. De cursus heeft mij zeker handvaten gegeven om verder te gaan!

Juni 2017

Zo, innmiddels zijn we weer beland in het nu, de zomer van 2017. Het gaat stukken beter met me en ik ga dan ook mijn medicatie weer afbouwen na deze zomer, heel spannend maar ik heb er veel vertrouwen in.

Moraal van mijn verhaal 😉

Tijd investeren in jouw mentale gesteldheid is ontzettend belangrijk en echt, maak er tijd voor vrij. Niets is belangijker dan je eigen geluk. Het is niet raar of gek als je last hebt van sombere gedachten, wel bijzonder vervelend. Verder, wellicht heb je wat aan de volgende boeken: Oefenen in geluk, Voluit leven.

 

You Might Also Like

10 Comments

  • Reply
    Kimberley Bergman
    28 June 2017 at 10:13

    Het is een moeilijke stap maar heel goed dat je het gedaan heb! Erg belangrijk! Zo blij dat het momenteel wel weer beter gaat! Hoop dat je er snel bovenop bent!

    Liefs.

    • Reply
      Silvy
      4 July 2017 at 10:11

      Dankjewel lieve Kimberley! X

  • Reply
    Andrea
    28 June 2017 at 11:15

    Mooi….kwetsbaar….je bent een kanjer! X

    • Reply
      Silvy
      4 July 2017 at 10:13

      Thx lieverd! X

  • Reply
    Trudie
    28 June 2017 at 20:28

    Zo trots op je!

    • Reply
      Silvy
      4 July 2017 at 10:13

      xxx

  • Reply
    Carla van den Bosch
    14 July 2017 at 15:33

    Wat heb je dat goed opgeschreven , het raakt me enorm omdat ik er helaas ook ervaring mee heb en het vreselijk vind dat je dit heb moeten doormaken . Maar je komt er sterk uit . Ben heel,trots op je Silvy Xx

    • Reply
      Silvy
      25 July 2017 at 21:13

      Dankjewel lieve Carla X

  • Reply
    Rosita Elise
    20 July 2017 at 23:43

    Wat schrik ik hiervan Silvy,
    Ik weet dat onze vriendschap verwaterd is, helaas kan ik je zeggen dat ik je verhaal heel erg ken. Ik zit al een jaar niet goed in mijn vel en heb met mijn afgelopen verjaardag ook de hele nacht liggen huilen.
    Ik ben super trots op jou, en misschien dat ik toch maar eens de stap waag om ook mezelf meer goed te behandelen en toch de dokter eens aan te spreken!
    Stieke reageer ik overigens nooit maar ik gluur al best vaak op je blog!

    Je bent een geweldig lief mens, dat weet je!

    Liefs Roos

    • Reply
      Silvy
      25 July 2017 at 21:12

      Ach lieve Roos, ik lees je reactie nu pas. <3
      Wat naar om te horen dat het nu ook met jou niet zo goed gaat.
      Als je jezelf al zo'n lange tijd in de weg zit zal ik je zeker aanraden eens een stap te nemen.
      Ook al is onze vriendschap verwaterd, weet dat ik altijd in ben voor een dagje gezelligheid of een kopje koffie!!
      Wat tof trouwens dat je ook bent gaan bloggen, ik ga je in de gaten houden 🙂
      Sterkte meis, boel Liefs!

    Leave a Reply